نقد و بررسی The Relic: First Guardian؛ ایده های خوب زیر آوار مشکلات فنی

The Relic: First Guardian یک اکشن RPG دارک فانتزی است که مبارزات تهاجمی، پنج سبک سلاح، ده ها باس و سیستم پیشرفت مبتنی بر Relic را ارائه می دهد. هسته مبارزات و برخی داستان های فرعی جذاب اند، اما مشکلات فنی، دوربین نامطمئن، Loot ضعیف و کیفیت بصری ناپایدار مانع رسیدن بازی به پتانسیل واقعی اش می شوند.

نقد و بررسی The Relic: First Guardian؛ یک گوهر که هنوز تراش نخورده است

بعضی بازی ها از همان ابتدا نشان می دهند مشکلشان کمبود ایده نیست؛ مشکل این است که فرصت کافی برای تبدیل آن ایده ها به یک محصول کامل نداشته اند. The Relic: First Guardian دقیقاً چنین حسی ایجاد می کند.

ساخته Project Cloud Games در نگاه اول تمام عناصر لازم برای تبدیل شدن به یک اکشن RPG دارک فانتزی جذاب را دارد: جهانی ویران شده، مبارزات تهاجمی، تعداد زیادی باس، پنج سبک سلاح، داستان هایی با الهام از فولکلور کره ای و سیستم پیشرفتی که به جای Level Up سنتی روی Relicها و تجهیزات تکیه دارد.

مشکل اینجاست که تقریباً هر نقطه قوت بازی با یک ضعف جدی همراه شده است.

مبارزات جذاب اند، اما کنترل و دوربین همیشه قابل اعتماد نیستند. اکتشاف حس کنجکاوی ایجاد می کند، اما Loot اغلب ارزش زمانی را که برای پیدا کردنش صرف کرده اید ندارد. داستان های جانبی بعضاً تأثیرگذارند، اما ترجمه و صداگذاری ضعیف از اثرگذاری آن ها کم می کند. باس ها نیز از مهم ترین بخش های بازی هستند، ولی مشکلات فنی حتی بعضی از همین مبارزات را از کار می اندازند.

همین تضاد، هویت اصلی The Relic: First Guardian را شکل می دهد؛ اثری که پایه های یک بازی خوب را دارد، اما در وضعیت فعلی بیش از حد ناپولیش به نظر می رسد.

دنیایی تاریک که همیشه جذاب دیده نمی شود

جهان The Relic قرار است حس سرزمینی مرده و فراموش شده را منتقل کند. بیشتر شهرها خالی اند، قلعه ها به خرابه تبدیل شده اند و روستاهایی که هنوز زندگی در آن ها جریان دارد نیز حال وهوایی افسرده و بی روح دارند.

از نظر اتمسفر، این تصمیم با فضای داستان هماهنگ است؛ اما کیفیت بصری همیشه نمی تواند آن را پشتیبانی کند.

مدل بسیاری از شخصیت ها ساده و کم جزئیات اند و چهره ها مخصوصاً کیفیتی ندارند که از یک بازی مدرن انتظار می رود. فیلترهای رنگی شدید نیز یکی دیگر از مشکلات هستند. جنگل ها با سبزی سرد، دشت ها با زرد سنگین و مرداب ها با سبز تیره نمایش داده می شوند، اما بازی گاهی آن قدر روی این فیلترها تأکید می کند که خوانایی محیط پایین می آید.

در روستاهای در حال سوختن، ترکیب نارنجی و قرمز می تواند پیدا کردن مسیر را سخت کند و غارها نیز با تیره کردن لبه های تصویر دید جانبی را محدود می کنند.

به همین دلیل طراحی هنری بازی گاهی جذاب است، اما کیفیت فنی تصویر اجازه نمی دهد همیشه از آن لذت ببرید.

بیشتر بخوانید: نقد و بررسی Marvel Tōkon: Fighting Souls؛ ضیافت باشکوه قهرمانان مارول .

اکتشاف؛ یکی از بخش هایی که واقعاً جواب می دهد

با وجود ضعف های بصری، گشت وگذار در جهان بازی یکی از جذاب ترین بخش های آن است.

The Relic مرتب شما را از مسیر اصلی منحرف می کند. ممکن است ورودی یک غار در کنار جاده ببینید، از پله های یک برج ناشناخته بالا بروید یا یادداشتی پیدا کنید که شما را به داستانی کاملاً فرعی بکشاند.

همین حس «آن طرف چه چیزی وجود دارد؟» در بسیاری از لحظات خوب عمل می کند.

یادداشت ها و نشانه های محیطی مانند خرده نان بازیکن را از یک نقطه به نقطه دیگر هدایت می کنند و اغلب پشت آن ها ماجرای انسان هایی قرار دارد که در این دنیای نابودشده زندگی کرده اند.

مشکل این است که محیط همیشه از نظر فنی قابل اعتماد نیست. IGN در نسخه بررسی شده از گیر کردن شخصیت به Geometry، ظاهر شدن بخشی از بدن داخل زمین پس از Load و حتی Fast Travel Pointهایی گفته که داخل دیوار قرار گرفته و عملاً غیرقابل استفاده بوده اند.

برای بازی ای که اکتشاف یکی از ستون های اصلی آن است، چنین مشکلاتی ضربه مهمی محسوب می شوند.

داستان های فرعی؛ بهترین استفاده از فولکلور کره ای

یکی از ویژگی های متمایز The Relic، داستان های کوتاهی است که در گوشه وکنار جهان پیدا می کنید.

بسیاری از آن ها درباره فقدان، انتظار، جنگ و تبدیل انسان ها به موجودات نفرین شده هستند. قهرمان با بررسی بقایای محیط و نوشته های باقی مانده، اتفاقات گذشته را بازسازی می کند.

گاهی این داستان ها واقعاً تأثیرگذار می شوند.

در یکی از نمونه های مطرح شده در نقد IGN، زنی برای پیدا کردن همسرش که از جنگ بازنگشته وارد جنگل می شود و در نهایت غم و اندوه او را به هیولا تبدیل می کند. داستان دیگری درباره همسر و دختری است که منتظر بازگشت مرد خانواده هستند. بازیکن هنگام بالا رفتن از کوه نوشته های آن ها را پیدا می کند و در انتها به دشتی پر از فرفره می رسد؛ پایانی ساده که بدون Boss Fight اجباری، تأثیر بیشتری بر جای می گذارد.

متأسفانه بازی بیش از حد به الگوی «تراژدی + هیولا + باس» وابسته است و برخی روایت هایی که می توانستند پایان متفاوتی داشته باشند، با مبارزه ای قابل پیش بینی تمام می شوند.

ترجمه و صداگذاری به روایت ضربه می زنند

مشکل بزرگ تر داستان ها به نحوه ارائه آن ها مربوط می شود.

بخش زیادی از دیالوگ ها طولانی و غیرطبیعی به نظر می رسند و بعضی جمله ها حس یک ترجمه خام و ویرایش نشده را منتقل می کنند. حتی مواردی وجود دارد که Subtitle دقیقاً با چیزی که شخصیت می گوید مطابقت ندارد.

Voice Acting نیز کیفیت ثابتی ندارد و برخی اجراها آن قدر ضعیف اند که بار احساسی صحنه را کاملاً از بین می برند.

این ضعف برای بازی ای که داستان های انسانی یکی از جذاب ترین بخش های جهانش هستند، جدی تر از چیزی است که در نگاه اول به نظر می رسد.

مبارزات؛ بهترین بخش The Relic

The Relic زمانی بیشترین انسجام را پیدا می کند که وارد مبارزه می شوید.

بازی پنج دسته سلاح در اختیار بازیکن قرار می دهد و هرکدام ریتم مخصوص خودشان را دارند. حملات معمولی Stamina مصرف نمی کنند و این نوار بیشتر برای دفاع، Dodge و Block اهمیت دارد؛ بنابراین بازی شما را تشویق می کند تهاجمی تر مبارزه کنید.

با این حال، نمی توانید فقط دکمه حمله را پشت سر هم فشار دهید.

ادامه Combo به Timing صحیح نیاز دارد و هر ضربه باید در زمان مناسب وارد شود. کنترل ها در ابتدا کمی سنگین و کند به نظر می رسند و ممکن است حتی پس از چند ساعت هنوز بعضی Comboهایی را که تصور می کنید درست اجرا کرده اید از دست بدهید.

یکی دیگر از عناصر مهم، Stagger کردن دشمن است. حملات و Parry می توانند استامینای حریف را کاهش دهند و پس از خالی شدن آن، دشمن برای مدت کوتاهی آسیب پذیر می شود.

مشکل عجیب اینجاست که Stamina Bar دشمن نمایش داده نمی شود. در نتیجه نمی دانید دقیقاً چند ضربه دیگر تا Stagger شدن حریف فاصله دارید.

با وجود این ایرادها، مبارزات همچنان بهترین پایه طراحی The Relic هستند.

بیشتر بخوانید: نقد و بررسی Mortal Shell 2؛ سولزلایکی که بالاخره هویت خودش را پیدا کرد.

Weapon Skill ها مبارزات را بسیار بهتر می کنند

Moveset ابتدایی هر سلاح نسبتاً محدود است، اما با باز شدن Skill ها وضعیت تغییر می کند.

هر Weapon Tree دو مسیر متفاوت دارد و می توانید سلاح را براساس سبک مورد علاقه خودتان توسعه دهید. برای مثال Battle Staff می تواند به ابزاری خطرناک برای مبارزه نزدیک تبدیل شود یا روی قابلیت های دوربرد تمرکز کند و تا حدی نقش یک Mage سنتی را بگیرد.

همین Skill ها هستند که پتانسیل واقعی مبارزات را نشان می دهند.

مشکل این است که برای باز کردنشان به مقدار زیادی Relic Point نیاز دارید و این منابع را نمی توان به آسانی Grind کرد. آن ها بیشتر از Questها، برخی Boss Fightها و Shrineهای مشخص به دست می آیند.

نتیجه این است که ممکن است تا بخش های پایانی نتوانید تمام قابلیت های یک سبک را ببینید.

خوشبختانه Respec نسبتاً ساده است و می توان امتیازها را پس گرفت و Build متفاوتی امتحان کرد. این ویژگی به خصوص زمانی مفید است که برای یک باس به رویکرد متفاوتی نیاز دارید.

Relicها جای Level Up سنتی را می گیرند

The Relic سیستم Level Up کلاسیک ندارد.

قدرت شخصیت بیشتر از تجهیزات، سلاح ها و Relicهایی می آید که Passive Effectهای مختلف ارائه می دهند. برخی فقط HP، Stamina یا دفاع را افزایش می دهند، در حالی که Relicهای خاص تر می توانند تأثیر قابل توجهی روی نحوه مبارزه داشته باشند.

مثلاً ممکن است یک Relic هنگام دریافت ضربه کشنده برای مدت کوتاهی شما را آسیب ناپذیر کند یا تجهیزی دیگر هزینه Stamina برای Block را کاهش دهد و در مقابل Dodge را گران تر کند.

این سیستم فضای خوبی برای ساخت Build ایجاد می کند، اما توضیحات بازی همیشه کافی نیست.

بعضی Relicها به اصطلاحاتی مانند «Special Attack» اشاره می کنند بدون اینکه دقیقاً توضیح دهند منظور کدام حملات است. چنین ابهام هایی آزمایش Buildها را سخت تر از حد لازم می کنند.

Loot؛ بزرگ ترین دشمن اکتشاف

یکی از عجیب ترین مشکلات The Relic اقتصاد Loot آن است.

جهان بازی پر از نقاط درخشانی است که بازیکن را برای منحرف شدن از مسیر اصلی وسوسه می کنند، اما بخش بزرگی از آن ها فقط مقدار کمی Gold می دهند.

Chestهایی که پشت دشمن یا انتهای یک مسیر فرعی قرار گرفته اند نیز اغلب دوباره فقط پول ارائه می کنند.

IGN توضیح می دهد که پس از حدود ۲۰ ساعت، این الگو آن قدر قابل پیش بینی شده بود که دیگر انگیزه ای برای برداشتن بسیاری از Lootها وجود نداشت؛ مخصوصاً وقتی میزان Gold موجود بسیار بیشتر از مقدار قابل مصرف شده بود.

این ضعف مستقیماً به اکتشاف ضربه می زند.

وقتی بازی بازیکن را به رفتن پشت هر دیوار و داخل هر غار تشویق می کند، پاداش باید ارزش کنجکاوی او را داشته باشد. اگر جواب بیشتر مواقع فقط «۳۰ تا ۵۰ Gold» باشد، خیلی زود دیگر کسی سؤال نمی کند پشت مسیر بعدی چه چیزی قرار دارد.

دشمنان معمولی و مشکل دوربین

دشمنان عادی از نظر طراحی همیشه جذاب نیستند.

چند نمونه خلاقانه وجود دارند؛ از جمله دشمنی که چیزی شبیه منقل روی سر دارد یا موجودات غارنشینی که تجهیزات معدن بخشی از بدنشان شده است. اما بخش بزرگی از دشمنان ظاهری آشنا و الهام گرفته از دارک فانتزی های دیگر دارند.

در درگیری های گروهی، طراحی Encounter گاهی جذاب می شود. مثلاً Archerهایی که پشت دشمن سنگین مخفی شده اند شما را مجبور می کنند ابتدا تهدیدهای دوربرد را حذف کنید.

اما اینجا دوربین و Lock-on به دشمن دیگری تبدیل می شوند.

تغییر هدف همیشه سریع و دقیق نیست و در گروه های شلوغ ممکن است بیشتر به دلیل ناتوانی دوربین در نمایش اتفاقات ضربه بخورید تا اشتباه خودتان.

در مراحل پایانی نیز ارزش کم Drop دشمنان باعث می شود انگیزه ای برای جنگیدن با آن ها باقی نماند و دویدن مستقیم به سمت Checkpoint بعدی به انتخاب منطقی تری تبدیل شود.

باس ها؛ تعداد زیاد، کیفیت نامتوازن

The Relic بیش از ۷۵ باس دارد و بسیاری از آن ها اختیاری هستند.

بهترین باس ها بخش جذابی از مبارزات بازی محسوب می شوند. حملات پیچیده ترند، باید الگوهای حریف را یاد بگیرید و گاهی استفاده صحیح از Parry یا تغییر Build اهمیت زیادی پیدا می کند.

اما تعداد بالا الزاماً به معنی کیفیت بالا نیست.

برخی باس ها از Environmental Hazard، Status Effect یا حملات مداومی استفاده می کنند که بیشتر آزاردهنده اند تا چالش برانگیز.

مشکلات فنی نیز اینجا شدیدتر به چشم می آیند.

در نسخه بررسی شده IGN، یک باس در میانه نبرد کاملاً از حرکت ایستاده بود. در مبارزه ای دیگر، باس پس از Respawn داخل Arena ظاهر نشده، اما همچنان می توانسته از خارج میدان به بازیکن حمله کند. برای حل مشکل نیز Reload کامل Session لازم بوده است.

برای بازی ای که Boss Fight یکی از مهم ترین ارکانش است، چنین باگ هایی قابل چشم پوشی نیستند.

مشکلات فنی؛ چیزی که تمام بازی را پایین می کشد

بزرگ ترین مشکل The Relic هیچ کدام از سیستم های طراحی آن نیست؛ وضعیت فنی بازی است.

گیر کردن به محیط، Load شدن داخل Geometry، مشکلات Fast Travel، Lock-on نامطمئن، دوربین لرزان، باس های خراب، Subtitle ناهماهنگ و کیفیت بصری ناپایدار دائماً تجربه را مختل می کنند.

مسئله فقط تعداد Bugها نیست.

این مشکلات مستقیماً وارد بخش هایی می شوند که به دقت نیاز دارند. در یک اکشن RPG که Timing حمله، Parry و Dodge اهمیت زیادی دارد، دوربین یا Lock-on ضعیف می تواند یک مرگ منصفانه را به اتفاقی آزاردهنده تبدیل کند.

همین وضعیت باعث شده هسته مبارزاتی نسبتاً خوب بازی هم نتواند تمام تجربه را نجات دهد.

صفحه رسمی Patch Notes بازی برای بررسی جدیدترین اصلاحات فنی

نقاط قوت و ضعف The Relic: First Guardian

نقاط قوت

• مبارزات تهاجمی و سیستم Stamina متفاوت
• پنج سبک سلاح با Skill Treeهای مجزا
• Relicهای متنوع و امکان ساخت Buildهای متفاوت
• حس خوب اکتشاف در بخش هایی از جهان
• داستان های فرعی جذاب با الهام از فولکلور کره ای
• تعداد بالای باس ها
• امکان Respec آسان

نقاط ضعف

• مشکلات فنی متعدد
• دوربین و Lock-on نامطمئن
• Loot کم ارزش و اقتصاد ضعیف
• کیفیت بصری نامتوازن
• ترجمه و Voice Acting ضعیف
• پیشرفت کند Weapon Skillها
• کیفیت نامتوازن باس ها و دشمنان
• برخی باگ های جدی در Boss Fightها

امتیازدهی تحلیلی The Relic: First Guardian

امتیاز کلی مستقل: 6/10

جمع بندی؛ پتانسیلی که زیر مشکلات دفن شده است

The Relic: First Guardian از آن بازی هایی است که شکست اصلی شان در کمبود جاه طلبی نیست.

Project Cloud Games ایده های زیادی دارد: سیستم مبارزه بدون مصرف Stamina برای حملات، پنج دسته سلاح با مسیرهای پیشرفت متفاوت، Relicهایی که جای Level سنتی را می گیرند، ده ها باس و دنیایی پر از داستان های کوچک درباره انسان هایی که در یک سرزمین نابودشده زندگی کرده اند.

بعضی از این ایده ها واقعاً جواب داده اند.

وقتی Skillهای بیشتری برای سلاح باز می کنید و Build مناسب خودتان را شکل می دهید، مبارزات جذاب تر می شوند. وقتی یک مسیر فرعی شما را به داستانی تراژیک یا منطقه ای ناشناخته می رساند، اکتشاف ارزش خودش را نشان می دهد.

اما این نقاط قوت دائماً با مشکلات دیگر برخورد می کنند.

Loot ارزش کافی ندارد. دوربین در نبردهای گروهی دردسرساز می شود. کیفیت مدل شخصیت ها پایین است. ترجمه و صداگذاری به داستان ضربه می زنند و مهم تر از همه، مشکلات فنی گاهی حتی ساختار Boss Fight را از کار می اندازند.

در نتیجه The Relic: First Guardian بیشتر شبیه نسخه اولیه یک بازی خوب است تا همان بازی خوب.

اگر به اکشن RPGهای دارک فانتزی علاقه دارید، احتمالاً ایده هایش برایتان جذاب خواهند بود؛ اما در وضعیت بررسی شده، توصیه خرید بدون اشاره جدی به مشکلات فنی دشوار است.

با Patchهای کافی شاید روزی بتوان The Relic را یک «گوهر پنهان» نامید. فعلاً تعبیر دقیق تر همان چیزی است که کل تجربه القا می کند: گوهری که هنوز تراش و پرداخت لازم را دریافت نکرده است.

سوالات متداول

The Relic: First Guardian چه نوع بازی ای است؟

The Relic یک Action RPG دارک فانتزی با عناصر Soulslike است که روی مبارزات، اکتشاف، باس ها و ساخت Build با استفاده از سلاح ها و Relicها تمرکز دارد.

The Relic چند نوع سلاح دارد؟

بازی پنج سبک اصلی سلاح ارائه می دهد که هرکدام Skill Tree و رویکرد متفاوتی به مبارزه دارند.

The Relic چند باس دارد؟

طبق نقد IGN، بازی بیش از ۷۵ باس دارد و بخش بزرگی از آن ها اختیاری هستند.

آیا The Relic سیستم Level Up معمولی دارد؟

خیر. پیشرفت شخصیت بیشتر از طریق Relicها، تجهیزات و Weapon Skillها انجام می شود.

مهم ترین مشکل The Relic چیست؟

در نسخه بررسی شده PC، مشکلات فنی، دوربین و Lock-on نامطمئن، باگ های محیطی و حتی از کار افتادن برخی Boss Fightها بزرگ ترین نقاط ضعف بازی بودند.